Paul Esswood

Paul Esswood – Brytyjczyk z urodzenia – jest jednym z wiodących światowych kontratenorów. Pracował w teatrach operowych na terenie Europy i Ameryki. Był też pierwszym kontratenorem, który wystąpił w mediolańskiej La Scali. Brał udział w historycznym wystawieniu cyklu Monteverdiego w operze w Zurychu pod kierunkiem Harnoncourta i Ponnelle, który został nagrany i sfilmowany dla potrzeb telewizji. Pojawiał się na festiwalu w Salzburgu, występując w oratoriach „Jephta” i „Saul” Handla oraz w „Orfeuszu” Monteverdiego. W operze w Kolonii wykonywał partię Oberona w tamtejszej inscenizacji „Snu nocy letniej” Brittena. W tytułowych handlowskich rolach występował zaś w „Admeto” na festiwalu Handla w Karlsruhe oraz w „Riccardo Primo” w Royal Opera House, Covent Garden podczas festiwalu English Bach.

Kilka ról zostało napisanych specjalnie dla niego np.: tytułowa w operze „Akhnaten” Philipa Glassa (Stuttgart) i Śmierci w „Raju utraconym” Pendereckiego (Chicago; Mediolan, La Scala; Stuttgart). Niedawno występował jako Seff w „Schlafes Bruder” Herberta Willi na światowej premierze w Zurychu, a następnie w pierwszej austriackiej inscenizacji w Innsbrucku.

Jako śpiewak koncertowy i recitalowy, Paul Esswood pracuje w najważniejszych światowych centrach muzycznych: Londynie, Edynburgu, Berlinie, Frankfurcie, Paryżu, Wiedniu, Amsterdamie, Sztokholmie, Nowym Jorku, Waszyngtonie, Los Angeles oraz występuje na prestiżowych festiwalach takich jak: Salzburg, Graz, Aix-en-Provence, Three Choirs i na Londyńskich Koncertach Promenadowych. Jego repertuar jest bardzo obszerny – zawiera główne dzieła Bacha, Handla, Purcella, Monteverdiego, Mozarta, Haydna, Schuberta i Schumanna, jak i kompozytorów współczesnych, np. Alfreda Schnittkego „Faust Canatata” (światowa premiera w Wiedniu) i II Symfonia „św. Florian” (światowa premiera w Londynie) oraz Krzysztofa Pendereckiego „Magnificat” i „Raj utracony”.

Paul Esswood uczestniczył w ponad stu pięćdziesięciu nagraniach płytowych, w tym oper Monteverdiego, utworów Bacha: „Pasja wg. św. Mateusza”, „Oratorium bożonarodzeniowe”, „Magnificat”, „Msza h-moll” oraz projekcie wytwórni Teldec kompletu kantat pod dyrekcją Harnoncourta i Leonhardta. Jego czwarte nagranie „Mesjasza” Handla powstało z towarzyszeniem chóru Mormon Tabernacle Choir z Utah pod batutą Davida Willcocksa. Pod dyrekcją Rogera Norringtona zrealizował nagranie video ody Purcella z 1692 pt. „Hail, Bright Cecilia”. Nagrał też dla telewizji CBS swoje wykonanie roli tytułowej opery Philipa Glassa „Akhnaten”. Jego płyty solowe zawierają pieśni Purcella, cykle Schumanna „Dichterliebe” i „Liederkreis” op.39, „Songs to my Lady” (angielskie pieśni lutniowe) oraz Brittena „Abraham and Isaac” i „Folksongs”.

Jako nauczyciel jest profesorem wokalnej interpretacji barokowej w Royal Academy of Music, udziela też kursów mistrzowskich na całym świecie. Jest gościnnym profesorem interpretacji wokalnej w gdańskiej Akademii Muzycznej. Jest honorowym członkiem Royal Academy of Music (Królewskiej Akademii Muzycznej), a w 1992 otrzymał niemiecką nagrodę im. Handla.

Regularnie występuje z męskim zespołem wokalnym Pro Cantione Antiqua (którego jest członkiem i założycielem), jak i z zespołem The Musicke Companye. Często współpracuje z klawesynistką Helen Rogers i światowej sławy lutnistą Jungenem Hubscherem.

Wykorzystując swoje znaczne doświadczenie na polu barokowej wokalistyki, Paul Esswood rozpoczął też karierę jako dyrygent. W Anglii prowadził wykonania oper Purcella „The Fairy Queen”, „Król Artur” i „Dydona i Eneasz”, oratoria Handla “Mesjasz” i “Jephta”, Mszę h-moll Bacha oraz Requiem Mozarta. W Rosji dyrygował barokową orkiestrą Pratum Integrum na pierwszym Międzynarodowym Festiwalu Chóralnym w Petersburgu w inscenizacji „Dydony i Eneasza” Purcella prezentowanej w teatrze Hermitage. Kierował też wykonaniem „Water Music” Handla na międzynarodowym festiwalu muzycznym „Antiquarium” w Moskwie. W Chorwacji pojawiał się kilkakrotnie na festiwalu Barokowe Wieczory w Varazdin. Dyrygował współczesną premierą opery Francesco Cavalli „Pompeo Magno” w 2002. Projekt ten otrzymał nagrodę im. Ivana Lukacica. W 2003 występował z męskim zespołem Pro Cantione Antiqua oraz dał recital Vivaldiego i Scarlattiego z orkiestrą Zagreb Soloists. W 2009 – razem z polską sopranistką Jolantą Kowalską – występował z recitalami włoskich i angielskich pieśni barokowych. W 2011 dyrygował Polską Orkiestrą XVIII w. w programie Bacha, Handla i Vivaldiego.

Paul Esswood osiągnął znaczne sukcesy na terenie Polski swoją działalnością dyrygencką i nauczycielską. W Krakowie dyrygował zespołem Capella Cracoviensis w wykonaniu „The Fairy Queen” Purcella, „Glorii” Vivaldiego i Handla „Izraela w Egipcie”, „Glorii” i „Dixit Dominus”. Dla Akademii Muzycznej dyrygował „Odą na urodziny królowej Anny” Handla oraz Purcella „Odą na urodziny królowej Marii” oraz „Come ye sons of Art.” W 2011 dyrygował scenicznymi inscenizacjami „The Fairy Queen” Purcella, która była też prezentowana w bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego. Natomiast w 2013 kierował scenicznymi wykonaniami „Rodelindy” Handla, która była też wystawiana w operze Nova w Bydgoszczy. Dyrygował też Krakowskim Chórem Radiowym i orkiestrą kameralną Fresco Sonare w wykonaniu „Introduzione” i „Gloria” w d-dur RV588 Vivaldiego oraz „Stabat Mater” Pergolesiego.

W Bydgoszczy kierował zespołem Capella Bydgostiensis w różnych programach, m.in. „Mesjasza” Handla i fragmenty jego oratoriów i oper – w tym wykonania Zamku Królewskim i Filharmonii Warszawskiej. Dla Akademii Muzycznej dyrygował Purcella „Dydonę i Eneasza” oraz „Mesjasza” Handla.

Jako gościnny profesor barokowej muzyki wokalnej w gdańskiej Akademii Muzycznej, dyrygował “Pasją wg. św. Mateusza” Bacha w 2009, a w 2010 „Magnificatem” Bacha i „Stabat Mater” Pergolesiego. W 2009 kierował operą Handla „Giulio Cesare” w Teatrze Wielkim w Łodzi – w projekcie będącym kooperacją pomiędzy Teatrem Wielkim i łódzką Akademią Muzyczną. W 2012 dyrygował łódzkim Chórem i Orkiestrą Akademicką w tamtejszej filharmonii w wykonaniu Wielkiej mszy c-moll Mozarta.

Pojawiał się też na Festiwalu Gorczyckim w Katowicach. W 2012 dyrygował wykonaniami „Pasji wg. św. Jana” Bacha, a w 2013 kierował Polską Narodową Radiową Orkiestrą Symfoniczną w Katowicach i Akademickim Chórem Politechniki Śląskiej w pierwszym współczesnym wykonaniu „Stworzenia świata” Haydna w oryginalnym polskim tłumaczeniu z 1824 ze zbiorów biblioteki na Jasnej Górze w Częstochowie.

Od 2008 Paul Esswood jest głównym dyrygentem Polskiej Orkiestry XVIII w. i prowadził ich w koncertach chóralnej muzyki sakralnej kompozytorów takich jak: Mielczewski, Stachowicz, Ivancic, Biber and J.Engel.